Ana Sayfa  |  S.S.S  | Site Haritası  |  Üye Girişi



FOTOĞRAFLARLA ARTI


Çalışmalarımız, ortamımız, çocuklarımız, eğitimlerimiz, seminerlerimiz, ailelerimiz, ekibimiz, gezilerimiz, pikniklerimiz, sinema ve tiyatro faaliyetlerimize resimlerle yolculuk…

BASINDA ARTI
Sabah Gazetesi ( 23 Ekim 2000)  

Engelli çocukların dünyalarına ulaşmak, onları anlamak; eğitimde çağdaşlığın, toplumda gelişmişliğin, insanda duyarlılığın bir ölçüsüdür. 
ETKİNLİKLERİMİZ VE DUYURULAR
Gözlerin Ardındaki Çocuk

Bir toplumsal duyarlılık eğitimi oyunu “gözlerin ardındaki çocuk”.  Sanatın gücünün, sanatçı duyarlılığının çok özel örneklerinden biri. Duyduğumuz; ama ne olduğunu tam bilmediğimiz, gördüğümüz; ama tam anlamadığımız, ilgiliymiş gibi olup paylaşamadığımız bir yaşam çemberinden geçiyoruz. Farklı olanların yaşamının içinden geçiriyor oyun izleyeni. 

MAKALELER
Karneler ve Okul başarısı

Öğretmenleri ve anne babalar tarafından “zeki ancak başarılı değil” şeklinde tanımlanan özel öğrenme güçlüğü ya da dikkat eksikliği hiperaktivite sorunu olan çocukların karne dönemleri hem çocuk hem de aileler için kaygı uyandıran ...
SEMPOZYUMLARIMIZ
Bilimsellik Etiklik ve Başarı

5.sini gerçekleştirmiş olduğumuz Etkileşimli Aile Eğitimi Seminer ve Sempozyumlarımızla alana yepyeni bir bakış açısı getirdik. Öğrenme,gelişme ve paylaşmayı kurumsal, bilimsel  ve sosyal sorumlulukla bütünleştirdik. Programlarımıza binlerce kişilik katılımın haklı gururunu yaşıyoruz.
ÇALIŞMA ORTAMIMIZ

Etkili, yararlı, iş ve meslek etikleri çerçevesinde sağlanacak özel eğitim hizmetlerinin bilimselliği ve kalitesi, çalışma ortamının düzeyine ve solunabilirliğine bağlıdır.

TOPLUMSAL DUYARLILIK PROJ.


"Evrensel değerlerle bütünleşmiş çağdaş bir toplumda, kamu bilincinin değer ve hizmet anlayışı; farklı özelliklerdeki bireylerin hayata tam katılımını engellemez" M.Ateş

PROGRAM VE UYGULAMA ÖRNEKLERİMİZ

Artı Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezi olarak bir ilke imza atarak; oryantiringe “özel eğitim anlayışı” ile yaklaşarak kaynaştırma eğitimde oryantiring sporunu kullanmaya karar verdik.
17 Nisan ve 19 Haziran 2005 tarihlerinde Artı Özel Eğitim Rehabilitasyon Merkezi olarak farklı gelişim gösteren öğrencilerimiz, aileleri, eğitimcilerimiz, gönüllü öğrencilerimiz ve üniversitelerden katılan gözlemciler ile iki etkinlik gerçekleştirdik.
İlk etkinlikte 20 öğrenci, 10 ebeveyn, 4 gönüllü öğrencimiz araziye çıkarak etkinliğe katılırken; ikinci etkinlikte 32 öğrenci, 8 ebeveyn ve 4 gönüllü öğrencimiz araziye çıkarak etkinliğe katıldı. Bu etkinliklerde araziye çıkamayan aileler ise izleyici olarak etkinliğe katıldılar.
 
ETKİNLİKLERDE NELER YAŞANDI?
 
Parkurlardan önce çocuklara ve ailelere harita ve pusulayı nasıl kullanacakları, harita üzerindeki sembollerin neleri ifade ettiği, parkurda nelerle karşılaşabilecekleri yani kısaca oryantiring hakkında bilgiler verildi.
Araziye çıkmadan önce yaşanan heyecan çocukların ve ailelerinin gözlerinden okunuyordu. Özellikle ilk etkinliğe katılmış olan çocuklar diğerlerinden daha tecrübeli olmanın gururunu taşıyor ve arkadaşlarının sordukları sorulara kendilerinden emin bir tavırla cevap veriyorlardı. Araziye çıkınca herkes bir anda ciddileşti ve yaptıkları işe konsantre oldu. Normal günlerde fotoğraf çektirmek için çok hevesli olan çocuklar yarışmanın ve öğrenmenin ciddiyetine varmış bir şekilde, yanlarına gelip fotoğraf çeken öğretmenlerine geç kaldıklarını söyleyerek poz vermiyorlardı.
Hedefleri bulmak için ormanda yürürken doğanın tadına varıyor, etraflarında olup bitenleri gözlemliyor ve bir yandan da haritalarını inceliyorlardı.
            Haritalarında işaretli olan hedef noktalarına yaklaştıkça, arazide uzaktan da olsa hedefleri gördüklerinde kendilerinden emin adımlarla koşmaya başlayarak hedeflerine ulaşıyorlardı. Bulunan her hedefte yüzlerdeki gülümseme de artıyordu. Son hedefi bulan gruplar kendilerinden önce kimse bitiş noktasına varmasın diye hemen koşmaya başlıyordu.
Ve sonunda bütün gruplar bitiş noktasına gelince arazide yaşadıklarını, gözlemlediklerini, hangi hedefi daha zor hangi hedefi daha kolay bulduklarını hatta bazı gruplar da nasıl kaybolduklarını anlatıyordu. Herkesin yüzünde başarmanın ve yeni bir şeyler öğrenmenin verdiği huzur, mutluluk ve gurur ile arazide yaşananlar paylaşılıyordu.
Etkinliklerden sonra bazı öğrencilerimiz yaşadıkları heyecanı tap taze üzerlerinde taşıyarak yarışma günü dağıtılan göğüs numaralarıyla okula geliyorlardı.
Bu nedenle onların duygularını en iyi onlar anlatır diyerek öğrencilerimizden bazılarının çizdiği resimleri ve geri bildirim yazılarını, hiçbir düzeltme ve değişiklik yapılmadan, sizlerle paylaşmak istiyoruz.
 
 
PAZAR GÜNÜNÜ ANLATALIM
 
Pazar günü erken kalktım. Annemle artıya geldim. Biz servisle ahlatlıbele gittik. Ahlatlıbeldeki dağlarda yürüdük. Biz 10 kişi dağda yürüdük. Canan bizi kayıp etti. Biz yolu şaşırdık. Betül yolu niye şaşırdık dedi. Biz kayıp olunca mağıfolduk güneşte yandık susadık açıktık. Canan bizi aç susuz öldürdü. Yolu bulamasaydık kurt tilki ağustosböcekleri akrep yılan gelirdi. KAMİL FATOŞ GAMZE BETÜL GÜZİDE LEMAN YAVUS FATİH ONUR ABDÜLKADİRE yardım etti. Dağya zor çıktım. Dağdan kolay indim. Yavus dağdan düştü. Fatih uçak çağırdı. Uçağın mazotu bitti. Uçak mazot dolduruyodu. Ormanda bant bulduk. Canan bantları zor yere saklamış. Bantları harita kiyadına yapıştırdık. Canan keşke ormana su koysaydı. İçecektik. Susuz öldük.
Canan yine yapsın ama artık uçakla dolaşalım. Canan içecek su ve yiyecek herşey koysun.    
A.A.
14 Yaşında
“Mental Retardasyon” Tanılı
 
 
17 NİSAN 2005 : oryantirik
 
Sabahliyin uyandım. Elimi yüzümü yıkadım. Yemeğimi yedim. Vakit geldi. Ablamla braber otobüse bindik ve geldik. Yolda ya geç kaldıksak beni almadan giderseler diye çok korktum. Artı’nın önünde servis bekliyordu. Öğretmenimle ve G. ve B. Ablayla karşılaştık. Geç kalacam diye korkarken en erken biz gelmişiz meğer. 45 dakika diğerlerin gelmesini bekledik.
            Sonra otobüse bindik. Giderken Özlem öğretmenim grupları ve kuralları söyledi. Ablamla aynı gurupta değildik. Buna çok sevindim. Gögüsümüze takılacak numaralarımızı da verdiler. Benim numaram 14dü.
            Otobüsten indikten sonra bir yerde toplandık. Gruplarımız ve liderlerimizle bir araya geldik. Canan öğretmen harita ve busuları verdikten sonra oyunu nasıl oynayacağımızı anlattı.
            Sonra başlangıç yerine geldik. Toplam dört grup vardı. Birinci grup ilk önce gitti. 10 dakika sonra ikinci grup çıktı. Bende vardım. B., E., D., A.H., E. Vardı. İki Özlem öğretmenim, Mehtap abla, B.nin annesi de bizimleydi. Haritadan pusula yardımıyla hedefin yönünü bulup konuştuk. Toplam 6 hedef vardı. Hepsini sırayla bulduk.
            Hatta o kadar hızlıydıkki birinci grubu yakaladık. Çok yorulduk. Ve bitiş çizgisine geldik. Yorğun ama çok mutluyduk. Bu çok güzel oyundu. Keşke herkes oynasa keşke annem ve babam da oynasaydı.
            Ben yeniden oynamak istiyorum. Teşekkürler Canan abla. İyki bize bu oyunu öğrettin.
B.Y.
11 Yaşında
 
 

Görüş ve Önerileriniz Paylaş Sayfayı Yazdır
Ana Sayfa | Hizmetlerimiz | Kimler İçin | Programlarımız | Farklılıklarımız | Başarı Örneklerimiz | Hakkımızda | Bilimsel | KSS - TDP | Basın Odası | İletişim

© 2009 - Artı Özel Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. - Kullanım Şartları

Bu site içeriğindeki tüm materyaller, yazı, makale, görüntü, döküman, fotoğraf, resim, ses, işaret veya sair fikir ürünleri Telif Hakları ile ilgili yasal mevzuat uyarınca korunmakta olup, Artı Özel Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.’'nin yazılı izni olmadıkça kullanılamaz.


E-posta listemize üye olun, sitemizle ilgili
değişikliklerden haberdar olun!...
ekle